- آناليز اوليه نمونه
بعد از آماده سازى نمونه گیلسونیت و تهیه نمونه معرف به منظور شناخت بیشتر نمونه، آزمايشات فيزيکى، مواد آلی وXRF بر روی
بعد از آماده سازى نمونه گیلسونایت و تهیه نمونه معرف به منظور شناخت بیشتر نمونه، آزمايشات فيزيکى، مواد آلی وXRF بر روی نمونه انجام شد که نتایج آن مطابق جداول 1و2 می باشد.
جدول1- نتايج آزمايشات فيزيکى و مواد آلی
|
N
(%)
|
S
(%)
|
H
(%)
|
C
(%)
|
مواد فرار
(%)
|
کربن ثابت
(%)
|
رطوبت
(%)
|
خاکستر
(%)
|
وزن مخصوص (g/cm3)
|
|
8/0
|
98/6
|
4/7
|
8/73
|
32/76
|
97/12
|
8/0
|
91/9
|
www.bitumen.loxblog.com2/1
|
جدول2- نتايج آناليز XRF
|
ترکیب
|
SiO2
|
Al2O3
|
Fe2O3
|
CaO
|
Na2O
|
K2O
|
MgO
|
TiO2
|
MnO
|
P2O5
|
|
مقدار
(%)
|
10/2
|
49/0
|
75/0
|
38/5
|
16/0
|
16/0
|
01/0
|
042/0
|
001/0
|
04/0
|
|
ترکیب
|
Cr
|
Ni
|
Pb
|
Zn
|
Cu
|
Rb
|
Sr
|
Bu
|
Cl
|
|
مقدار(ppm)
|
116
|
847
|
37
|
96
|
37
|
12
|
247
|
5
|
1588
|
بر اساس آنالیزهای انجام شده، نمونه حاوی درصد خاکستر و گوگرد نسبتا بالایی است که بیشتر خاکستر نمونه را ترکیبات سیلیکاته و کربناته تشکیل می دهد.
2- مطالعات ميکروسکوپى
با توجه به مطالعات میکروسکوپی انجام شده، مواد گانگ به ترتيب فراوانى شامل ترکيبات کربناته (عمدتا کلسيت و دولوميت)، ترکيبات شيلى، مارن، ذرات ريز ترکيبات سولفاته مثل ژيپس، ذرات ريز سيليس و اوپک مى باشند. قطعات و ذرات گانگ، داراى ابعاد متغيرى (حدود چند ميکرون تا سه ميلى متر) هستند. بخش اعظم مواد گانگ (حداقل 70 درصد) داراى ابعاد بزرگتر از 150 ميکرون هستند. در مجموع ترکيبات کربناته و شيلى، گانگ اصلى نمونه ها را تشکيل داده و ساير ترکيبات گانگ ذکر شده، در مجموع بسيار کمتر از گانگ هاى اصلى است. به طورى که به نظر مى رسد، قطعات سيليسى و اوپک، در مجموع کمتر از 2 درصد مى باشد. ناخالصيهاى مختلف شامل قطعات شيلى، کربنات در زمينه بيتومين ديده مى شود.
3- پرعيار سازى به روش ثقلى
روشهاى پر عيار سازى ثقلى، روشهايى هستند که به وسيله آنها مى توان مخلوطى از ذرات با ابعاد، شکل و جرم مخصوص هاى مختلف را به کمک نيروى ثقل، گريز از مرکز و ديگر نيروها به کمک جريان سيال، بخصوص آب (و يا هوا ) از يکديگر جدا ساخت[2].به منظور پر عیار سازی این ماده معدنی به روش ثقلی از آزمایشات محلول سنگین، میز لرزان، مارپیچ همفری و جیگ استفاده شد.
3-1-آزمايشهاى مایع سنگين
در آزمايشات مايع سنگين، يک سرى محلول با چگاليهاى مختلف در حد فاصل جرم مخصوص کانى با ارزش و باطله تهيه مى گردد و عمدتا در يک سرى پيوسته آزمايشهاى غوطه ور و شناور شده انجام مى شود. براى دست يابى به جرم مخصوص مطلوبى که به وسيله آن بتوان کانى هايى با جرم مخصوص هاى نسبتا نزديک را در آزمايشگاه از يکديگر جدا ساخت، مى توان از نمکها به عنوان محلول سنگين، استفاده کرد. طبق مطالعات ميکروسکوپى انجام شده، کانى با ارزش در اين نمونه، گيلسونيت و گانگ، شامل پيريت، شيل، کوارتز، کلسیت و ژيپس مى باشد که در جدول 3 مقايسه اى بين وزن مخصوص اين کانيها به عمل آمده است.
جدول 3- مقايسه وزن مخصوص ذرات موجود در نمونه گيلسونيت
|
نوع کانى
|
گيلسونيت
|
پيريت
|
کوارتز
|
ژيپس
|
شيل
|
|
جرم مخصوص (gr/cm3)
|
1-8/0
|
2/5-9/4
|
65/2
|
5/2
|
6/2-2
|
با توجه به وزن مخصوص ذرات، مى بايست از جرم مخصوص هاى 1/1،2/1،3/1و 4/1استفاده کرد. اساس کلى اين آزمايشات بدين ترتيب است که ذرات گانگ مانند کلسیت، کواتز، ژيپس، پيريت و شيل که جرم مخصوص بيشتر از محلول سنگين دارند به بخش غرق شده و گيلسونيت که وزن مخصوص کمترى نسبت به محلول سنگين دارد به بخش شناور منتقل شود. شرايط آزمايشات مطابق جدول 4 مى باشد. نتايج آزمايش غرق و شناور سازى مطابق با جدول 5 مى باشد.
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید
