به طوری که در پایان سطح قیر کمی بالاتر از سطح قالب باشد. قالب را در دمای اتاق حدود ۳۰ الی ۴۰ دقیقه قرار می دهیم تا به آرامی خشک شود. سپس آن را در حمام آب ۱۵ْc به مدت ۳۰ دقیقه قرار می دهیم. سپس قیر موجود را با یک چاقوی گرم شده برش می دهیم تا فقط تا سطح بالای قالب پر از قیر باشد.
صفحه برنجی و قالب حاوی مواد قیری را در حمام آب در دمای معین برای مدت زمان حدود ۸۵ الی ۹۵ دقیقه در داخل آب با دمای ۱۵ْc قرار می دهیم.
سپس قیر را از صفحه جدا می کنیم و نیز بغل بندها را نیز جدا نموده و بلافاصله آزمایش را انجام می دهیم.

سوراخهای موجود بر روی گیره ها را بر روی سوزنها و گیره های ماشین آزمایش قرار می دهیم. و دستگاه را روشن می کنیم تا دو گیره با سرعت ثابتی شروع به دور شدن از هم بکنند. سرعت دور شدن دو گیره از هم باید برابر ۵ سانیمتر بر دقیقه و با اختلافی در حدود ۵%± باشد – البته دو روش آزمایش وجود دارد که نمونه ها در یکی با سرعت ۲٫۵ سانتی متر بر دقیقه و در دیگری با سرعت ۵ سانتیمتر بر دقیقه از هم دور می شوند که در این آزمایش که مطابق ASTM D113 می باشد از روش دوم استفاده می شود. فاصله بین دو گیره را از لحظه ای که شروع به کشیده شدن می کنند تا لحظه پاره

فروش قیر معدنی گیلسونایت قیر طبیعی گیلان غرب در تناژبالا

بزرگترین فروشنده قیر طبیعی در ایران

آراکس معدن

زرگوش

0835-3229383

www.bitumen.loxblog.com

شدن را به سانتیمتر اندازه می گیریم.
در طول زمان آزمایش، آب داخل تانک (حمام آب) باید نمونه ها را بالا و پایین حداقل ۵و۲ سانتیمتر بپوشاند و باید به طور مداوم دما را در دمای آزمایش ۰٫۵ ± 25 درجه سانتیگراد نگهدارد.
اگر ماده قیری در تماس با سطح مایع و یا در تماس با ته حمام آبی قرار گیرد.
آزمایش نمی تواند ازمایش نرمال به حساب آید. در این حالت وزن مخصوص حمام آب را با اضافه کردن متیل الکل و یا سدیم کلراید تنظیم می کنیم. بگونه ای که ماده قیر در طول آزمایش نه به سطح آب بیاید و نه با کف حمام در تماس باشد.

گزارش :
یک آزمایش نرمال آزمایش است که ماده بین دو گیره تا یک نقطه خ اصی کشیده شود و یا آنقدر نازک شود که پارگی در نقطه ای که عملاً سطح تماسی وجود نداشته باشد اتفاق بیفتد.
این آزمایش را با ۲ الی ۳ نمونه انجام می دهند و در نهایت فاصله ای که در آن پارگی اتفاق بیفتد را یادداشت کرده و از آنهامیانگین می گیرند و به عنوان خاصیت انگمی این قیر گزارش می دهند.
طبق استانداردهای مختلف، محدودیتهایی برای استفاده از قیرهای مختلف بر اساس خاصیت انگمی آنها ارائه گردیده است. یک نمونه از این محدودیت ها، مطابق استاندارد ASTM و آیین نامه سازمان برنامه بودجه به نقل از کتاب روسازی راه دکتر امیرمحمد طباطبایی مطابق جدول زیر می باشد.

در آزمایشی که ما انجام دادیم ، نمونه ها تا حد نهایی دستگاه کشیده شدند ولی هیچگونه گسیختگی مشاهده نشد. یعنی تا حد نهایی دستگاه موجود (۱۵۰ سانتیمتر) نمونه ها بدون گسیخته شدن کشیده شدند و این حاکی از خاصیت شکل پذیری بالای نمونه های موجود بود.البته در آخر آزمایش نمونه ها به کف ظرف خیلی نزدیک شده بودند که باید این مشکل با اضافه کردن موادی به آب داخل تانک و افزایش چگالی آن برطرف می گردید.

پاسخ سؤالات :
۱ – چرا باید نمونه قیر را صاف کرد؟
چون در این آزمایش نمونه ها در حال کشش می باشند و در نهایت ضخامت بسیار اندکی پیدا می کنند. لذا اگر اختلافاتی در ضخامت نمونه درقسمتهای مختلف آن وجود داشته باشد، باعث خواهد شد که نمونه در قسمتهای ضعیف اولیه ( قسمتهایی که ضخامت اندکی دارند) زودتر گسیخته شود و در نتیجه نتایج آزمایش را تحت تأثیر قرار دهد.

۲ – نگهداری نمونه های قیر به مدت حدد ۹۰ درقیقه در حمام آب برای چه منظوری است؟
اولاً با نگهداری نمونه ها به مدت ۹۰ دقیقه در آب باعث می شود که تمام نمونه ها به تعادل گرمایی برسند و در نتیجه دما را که یکی از مسائل اصلی در تغییر خاصیت انگمی قیر است را در کل نمونه ها ثابت می کنیم.
از طرف دیگر با قراردادن نمونه ها در ۱۵ درجه سانتیگراد که دمای نسبتاً پایینی است نمونه ها را در حالتی قرار می دهیم که بتوان براحتی آنها را از صفحه برنجی و بدون چسبیدن آنها به صفحه و بغل گیرها جدا نمود.

۳ – حدود پراکندگی مجاز نتایج در این آزمایش چیست؟
در استاندارد ۸۵-D113 در قسمت دقت آزمایش نموداری بدین منظور ارائه گردیده است که حدود مجاز برای پراکندگی نتایج را ارائه می دهد. که بر اساس این نمودار حدود پراکندگی در این آزمایش یعنی اختلافی که بین دو نتیجه حاصل ، می تواند وجود داشته باشد، بین ۰٫۶ الی ۱۰cm می باشد.

۴ – اهمیت عملی خاصیت انگمی قیر چیست؟
وظیفه اصلی قیر، چسباندن مصالح شن و ماسه ای می باشد. یعنی با این آزمایش می توان معیاری برای اندازه گیری و مقایسه اصلی ترین وظیفه قیر بدست آورد. قیری که در راهسازی بکار می رود باید دارای خاصیت چسبندگی زیاد باشد تا دانه های مصالح سنگی را به خوبی اندود کرده و آنها را بیکدیگر بچسباند که قابلیت شکل پذیری قیر ، نشانه ای از چسبندگی آنها می باشد.