از مخلوط كردن قير و آب با يك ماده اموسيون ساز بدست مي آيد.

قير باابعداد يك تا 10 ميكرون در آب شناور است.

5 درصد امولسيون ساز و مابقي آب / 55 تا 65 درصد قير – حداكثر 0

 

موارد مصرف:

اندودهاي قيري ، آسفالت سرد و سطحي ، درزگيري و لكه گيري ، تثبيت خاك و غبارنشاني

مزيت قيرآبه ها نسبت به قيرهاي محلول

عدم نياز به حرارت ، ايمني و غيرقابل اشتعال بودن ، اختاط با سنگدانه هاي مرطوب يا پخش آنها روي

بستر مرطوب و...

در قرابه ها فقط آب تبخير شده كه براي محيط زيست خطري ندارد.

در قيرهاي محلول حال هاي نفتي آن تبخير وتصعيد مي شود.

انواع قيرابه ها

قيرابه ها برحسب نوع بار ذره اي ايجاد شده در سطح دانه ها ي شناور قير به دو گروه اصلي

)آنيونيك )بار منفي ذرات شناور قير

)كاتيونيك ) بار مثبت ذرات شناور قير

كه هركدام شامل سه گروه