بیتومینه

زغال سنگهای بیتومینه از تجزیه جلبلک ها و مواد آلی جانوری میکروسکوپی تشکیل شده اند که دارای حدود 80 – 85 درصد کربن و حدود 5 درصد اکسیژن و هیدروژن هستند. این زغال سنگها معمولأ دارای بافت متراکم، سخت و نواری اند و شامل تناوبی از لایه های براق و مات هستند. زغال سنگ های بیتومینه از نظر مواد فرار به دو گروه تقسیم می شوند. گروه اول دارای 30 – 45 درصد مواد فرار است و بیشتر به عنوان سوخت در نیروگاه ها بکار میرود. گروه دوم دارای مواد فرار کمتری حدود 30 – 20 درصد هستند و بیشتر جهت تهیه کُک کاربرد دارند. زغال سنگ بیتومینه به هنگام

سوختن مقدار فابل ملاحظه ای گاز قابل اشتعال آزاد می کنند. زغال سنگ بیتومینه بیشترین نوع سوخت فسیلی در طبیعت را تشکیل می دهد و مصرف زیادی نیز دارد. این نوع زغال سنگ ها به عنوان سوخت منازل و نیروگاه ها و همچنین برای تهیه کک بکار می روند. آن ها به خوبی شعله ور می شوند و رنگ شعله ی آنها زرد است

شبه بیتومینه

این نوع زغال سنگ ها حد فاصل زغال سنگ لیگنیت و بیتومینه است و به این دلیل به آنها زغال سنگ شبه بیتومینه می گویند. این زغال سنگ ها به آسانی می سوزند و دارای شعله ای روشن همراه با دود هستند و گاز زیادی تولید می کنند. بافت موجود در این زغال سنگ ها فضاهای خالی زیادی دارد که فضاهای خالی موجود در بافت آنها معمولأ از مواد ژله ای پر شده است. رنگ این زغال سنگها قهوه ای تا قهوه ای متمایل به سیاه است. این نوع زغال سنگها از نظر ظاهری دارای لایه بندی خوبی هستند. مقدار مواد چوبی آنها بسیار کم و درصد کربن آنها به حدود 80 درصد می رسد. میزان مواد فرار آنها حدود 43-53 درصد است و به هنگام قرارگرفتن در معرض هوا خرد می شود