بصورت بسيارساده زغالسنگ را مى توان ترکيب ماده اى از رطوبت ، زغال خالص و مواد کانيايى د رنظر گرفت . رطوبت شامل آب سطحى و آ بترکيب شيميايى مى باشد و زغال خالص مقدار مواد ارگانيک موجود است . مواد کانيايى نيز مقدار مواد غير ارگانيک

موجود است که در اثر سوختن زغالسنگ باعث توليد خاکستر مى شود. واضح است که بخاطر تجزيه  برخى کانيهاى غير ارگانيک د رهنگام گرم شدن ،مقدار خاکستر برجاى مانده و ترکيب مواد کانيايى با هم برابر نيستند.

تجزيه زغالسنگ معمولا" به دو صورت آناليز تقريبى (proximate) و قطعى(ultimate) بيان مى شود. تجزيه تقريبى شامل آناليز هاى گسترده اى است که مقدار رطوبت ، مواد فرار، کربن ثابت (fixed) و خاکستر را تعيين مى کنند . اين نوع آناليز براى همه زغالهاى بسيار ضرورى است و در کاربرد عملى زغالسنگ بسيار اهميت دارد . اين تست ها به مقدار زيادى بستگى به رويه (procedure) استفاده شده دارد و نتايج حاصله با کاربرد زمانها و درجه حرارت هاى متفاوت با هم فرق دارند . بنابراين بسيار مهم است که رويه به کار رفته و اصول گزارش شناخته شده باشد .

آناليز قطعى ، اندازه گير ى مقدار عناصر د رزغال يعنى کربن ، هيدروژن ،اکسيژن ،نيتروژن و گوگرد مى باشد . علاوه بران محاسبه مقدار عناصرى که تاثير مستقيم د رکابرد زغال دارند نيز ضرورى است  اين مورد ممکن است شامل اشکال مختلف گوگرد ،کلر و فسفر و يا آن عناصرى  که سازنده مواد کانيايى زغال و يا عناصر نادر (trace elements) خاص باشند.