در اين پژوهش، براي اولين بار رفتار مکانيکي آميخته قير دميده 110.10 (درجه نفوذ 10 دهم ميلي متر و نقطه نرمي 110oC) در مقابل افزايش رزين ها، قير 60.70 (درجه نفوذ 60 تا 70 دهم ميلي متر) و پليمر تک نظم پلي پروپيلن (iPP) بازيافتي مورد بررسي قرار گرفت. بررسي نتايج نشان مي دهد که نه تنها مدول مخلوط قيرها با آسفالتن ها رفتار غيرخطي دارند. بلکه برخلاف انتظار در برخي نقاط پيک هايي نيز مشاهده مي شوند. در ضمن در غياب iPP، پيدايش رفتارهاي غيرمنتظره مربوط به برهم کنش هاي بين آسفالتن ها در شرايط و غلظت هاي مختلف است و کاملا تحت تاثير نوع و غلظت قيرهايي با نقطه نرمي کمتر و روان کننده هايي هم چون H.V.S (heavy vacuum slops) است. همچنين مشخص شد، آسفالتن ها در انتهاي عبور از حالت گذار (مرز انحلال پذيري) به طور ناگهاني برهم کنش هاي نسبتا قوي تري با يک ديگر برقرار مي کنند و به ازاي افزايش
 

5 درصد H.V.S، حالت گذار در 15 درصد قير دميده بيشتر اتفاق مي افتد. از ارتباط اين رفتارها با انرژي هم چسبي، طول همبستگي بين آسفالتن ها و تغييراتي که طي اختلاط با رزين ها و قيرهاي نرم تر به وجود مي آيد، مي توان رفتارهاي بعدي را نيز پيش بيني کرد. افزايش غلظت هاي کم iPP به مخلوط هاي قيري در غلظت هاي زياد آسفالتن ها، شبکه مجزاي آسفالتني را ايجاد مي کند که مدول رزين را افزايش مي دهد. در غلظت هاي زياد iPP و درصدهاي کم آسفالتن ها پديده به هم پيوستگي در هم نفوذي موجب ايجاد ساختارهاي حد واسط مي شود که شيب تغييرات مدول آميزه ها را کاهش مي دهد. در نهايت مشاهده شد که افزايش iPP مدول آميزه ها را افزايش داده و موجب بهبود مقاومت کشساني آميزه ها مي شود.