ذخایر قیر طبیعی در کمربندهای فعال و رورانده فراوان بوده و برونزد آنها در حوضه های غیرفعال از نظر زمین ساختی نادر است.
- بیشتر مخازن نفتی و یا حوضه های نفتی عمیق برونزدهای قیر طبیعی ایجاد نمی کنند.
- قیرطبیعی در محل ناپیوستگی و دگرشیبها ممکن است ظاهر شوند.
- حوضه های نفتی درون قاره ای(در محیط خشکی) با حوضه های دریایی دارای فراوانی بیشتری می باشند.
- از لحاظ اکتشاف نفت، 
حضور قیرهای طبیعی در یک منطقه اکتشافی، به طور قابل ملاحظه ای ریسک اکتشاف را کاهش می دهد و از سوی دیگر نبود قیرهای طبیعی یک حوضه فعال زمین ساختی یا محدوده مطالعاتی با گسل های کم ژرفا، ریسک اکتشفا را افزایش می دهد.
- هنگامی که مواد هیدروکربنی از محل انباشت خود در مخزن آزاد شده و به سمت بالا حرکت می کنند، در سطح زمین و یا نزدیکی آن، دچار تغییراتی می شوند که سرانجام ترکیب شیمیایی و فیزیکی آنها را تغییر می دهد. برخی از این تغییرات عبارتند از:
-
الف)تبخیر هیدروکربن های سبک تر: در دو هفته اول که نفت به سطح زمین می رسد، هیدروکربن های سبک تر خود تا C15 را از دست می دهد. سپس در ماه های بعدی هیدروکربن های اضافی و بیشتری تا حدود C24 تبخیر شده و از بین می روند.
ب)شستشوی ترکیب های انحلال پذیر در آب: بیشتر ترکیب های نیتروژن، گوگرد و اکسیژن انحلال پذیر، به علاوه بعضی از هیدروکربن های آروماتیک سبک تر، ممکن است توسط آب های زیرزمینی شسته شده و از محیط خارج شوند.
- هنگامی که نفت به سطح زمین حرکت می کند و به آن می رسد، تحت تأثیر حملات میکروبی قرار می گیرد.
- پلیمرزاسیون: برخی مولکول های متوسط و بزرگ در نتیجه این فرایند و بعد از حذف آب، دی اکسید کربن و هیدروژن ساختارهای پیچیده بزرگ تشکیل می شود.
- اکسایش، بیشتر ترکیب های موجود در نفت نور خورشید و اکسیژن را جذب می کنند و در نتیجه آن، نفت را به اسفالت غنی از اکسیژن تبدیل می کنند. با حضور دراز مدت در برابر هوا و نور خورشید، اکسیژن قیرها می تواند تا حدود 6 درصد وزنی برسد.
- ژلاسیون:ممکن است در طول زمان، برخی از انواع قیرهای طبیعی ساختاری ژل مانند و سخت را به وجود می آورند.
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید
