اصول روش هاي محاسبه ذخيره يکسان است و در تمام آنها کانسار با توجه به خصوصيات مختلف به قطعه هاي مختلفي که وضعيت مائه معدني در آن کمابيش مساوي است تقسيم مي شود. در واقع اختلاف اساسي روش هاي مختلف چگونگي تقسيم منطقه به قطعه ها و محاسبه ضخامت و عيار متوسط در آنها است.
روش هاي مختلف محاسبه ذخيره را مي توان به شرح زير تقسيم بندي کرد:
 

 ●   روش متوسط گيري رياضي
      ●   روش قطعه هاي زمين شناسي
      ●   روش قطعه هاي معدني
      ●   روش مقاطع
      ●   روش مثلث
      ●   روش چند ضلعي
      ●   روش خطوط تراز

در زير اين روش ها را به اختصار شرح مي دهيم:
      +   روش متوسط گيري رياضي

اين روش ساده ترين طريقه محاسبه ذخيره است و هنگامي به کار مي رود که مشخصات کانسار در قسمت هاي اکتشاف شده کمابيش يکسان و عاملي جهت تفکيک آن به قطعه هاي مختلف در دست نباشد. به طور خيلي ساده در اين روش کليه مشخصات کانسار در کارهاي اکتشافي موجود متوسط گيري رياضي شده و نتايج حاصله به عنوان مشخصات کلي کانسار در نظر گرفته مي شود. به عنوان مثال فرض مي کنيم کانسار مطابق شکل زير قسمت الف به وسيله گمانه ها اکتشاف شده باشد. اگر دايره هاي پر و خالي به ترتيب نشان دهنده گمانه هايي که ماده معدني را قطع کرده و قطع نکرده باشد ، ابتدا محدوده کانسار را با گذراندن خطي به فاصله مساوي از دايره هاي پر و خالي به دست مي آورند. گر چه مشخصات ماده معدني (براي مثال ضخامت) در گمانه هاي مختلف متفاوت است و به عنوان مثال مقطع ماده معدني در امتداد خط BA به صورت قسمت ب شکل زير است ، اما مي توان آن را با لايه هم ضخامتي مانند قسمت ج شکل جايگزين کرد که حجم آن برابر حجم ماده معدني است. با در نظر گرفتن ضخامت ، عيار و وزن مخصوص متوسط حاصل از گمانه هاي کانسار و به دست آوردن مساحت S سطح کانسار ، مقدار ذخيره از رابطه زير محاسبه مي گردد:
ذخيره (تن)=P
S=مساحت سطح کانسار (متر مربع)
mt=ضخامت متوسط کانسار (متر)
mγ=وزن مخصوص متوسط (تن بر متر مکعب)
mC=عيار متوسط (درصد)

      +   روش متوسط گيري رياضي
روش قطعه هاي زمين شناسي-دقت اين روش کمي بيش از روش متوسطگيري رياضي است. در اين روش کانسار براساس مشخصات زمين شناسي به قطعه هايي که اين مشخصات در آنها کمابيش مساوي است تقسيم و ذخيره هر يک از اين قطعه ها بر اساسروش متوسط گيري رياضي محاسبه مي شود. در واقع در اين روش بجاي آنکه کانسار با يک لايه با مشخصات (براي مثال ضخامت) ثابت جايگزين شود ، به تعدادي لايه با ويژگي هاي ثابت تفکيک مي شود. با محاسبه مساحت هر قطعه و عيار ، ضخامت و وزن مخصوص متوسط در هر قطعه ميزان ذخيره از رابطه زير محاسبه مي گردد:
tP=ذخيره (تن)
1S،2S،...،nmS=مساحت هر قطعه (متر مربع)
ضخامت متوسط هر قطعه (متر)= tmn،...،t2،t1
=وزن مخصوص متوسط هر قطعه (تن بر متر مکعب)γmn،...،γ2، γ1
عيار متوسط هر قطعه (درصد)=Cmn،...،C2،C1

      +   روش قطعه هاي زمين شناسي
*روش قطعه هاي معدني-اين روش را در مراحل آخر عمليات اکتشاف منطقه اي و براي قسمت هايي از ماده معدني که چهار ، سه يا دو طرف به وسيله کارهاي زيرزميني اکتشلف شده است ، مي توان به کار برد.

      +   روش قطعه هاي معدني
در اين طريقه براساس تونل هاي دنباله رو و يا امتدادي و دويل هاي موجود کانسار به قطعاتي که به طور معمول مستطيل شکل هستند تقسيم مي شود. اگر ضخامت و ساير خصوصيات ماده معدني در تونل هاي طرفين قطعه ها کمابيش ثابت باشد براي محاسبه ذخيره مي توان اين خصوصيات را در هر قطعه ثابت و برابر ميانگين رياضي آن در تونل هاي اطراف در نظر گرفت. در حقيقت در اين حالت قطعه هاي a،b،c از ماده معدني که در حالت کلي شکل نامنظمي دارند ، با قطعه هاي منظم جايگزين مي شوند. ذخيره هر قطعه از حاصل ضرب مساحت آن در ضخامت و وزن مخصوص متوسطي که از ميانگين گيري تونل هاي اطراف به دست آمده است ، حاصل مي شود. در مواقعي که خصوصيات ماده معدني در تونل هاي طرفين قطعه متفاوت باشند بهتر است هر قطعه را به مناطق تاثير کوچکتر تقسيم کرد و از جمع ذخيره آنها ، ذخيره کلي را به دست آورد.

      +   متوسط گيري رياضي در قطعه هاي معدني
*روش مقاطع-در اين روش سطح مقطع ماده معدني را در امتداد نيمرخ هاي معيني رسم و از حاصلضرب مساحت مقاطع در فاصله بين آنها ، حجم و در نتيجه ذخيره ماده معدني را به دست مي آورند. روش مقاطع به طور معمول به دو طريقه استفاده از مقاطع قائم و افقي انجام مي شود و آنچه که متداول است مقاطع قائم است و مقاطع افقي در مواردي که ماده معدني حالت قائم داشته باشد و به وسيله کارهاي زيرزميني اکتشاف شده باشد به کار مي رود.