در زمان های خیلی پیش ، نفت خام در سنگ های آهکی یا ماسه سنگ ها نشت کرده ، با گذشت زمان روغن های معدنی آن به کندی پریده ، قیر در سنگ بجا مانده و سنگ قیری درست شده است . قیر در سنگ های قیری به یک اندازه نیست ، برای هر مصرفی آن را کم و زیاد می کنند .

سنگ آهکی قیری را آسیاب کرده ، گرد ان را در ساختن رویه آسفالت کوبیده و بتن آسفالتی مصرف می کنند . اگر گرد سنگ ، کم قیر داشته باشد ، به ان قیر می زنند و هر گاه زیاد داشته باشد ، به ان گرد سنگ می افزایند .

ماسه سنگ قیری ای را که نزدیک به دره درصد قیر داشته باشد ، آسیاب می کنند تا به شکل شکر سوخته درآید و ان را برای ساختن رویه ماسه

bitumen3000@yahoo.com

آسفالتی مصرف می نمایند . اگر قیر ماسه زیاد باشد ، در انبار دانه های آن به همدیگر می چسبند . در روسازی ، چنانچه قیر ماسه کم باشد ، به ان قیر می زنند و هر گاه قیرش زیاد باشد ، به ان ماسه می افزایند . همین که قیر ماسه سنگ آسیاب شده ، اندازه شد (نزدیک به دهدرصد وزن ماسه) آن را روی راه پهن می کنند و با غلتک های چرخ فولادی داغ (منقل دار) آن را غلتک می زنند تا توپر و یک تکه گردد .

ماسه سنگ پر قیر را آسیاب می کنند و آن را در آب جوش می ریزند ، گرمای آب جوش پوسته قیر روی دانههای ماسه را آب می نماید ، ماسه ته می نشیند و قیر در آب شناور می ماند ، آب قیر دار بخار می کنند تا قیر ان به جا بماند .