قیر موم دار (موم نفت یا پارافین روغنی است معدنی که کم و بیش در قیر نفتی هست) برای ساختن رویه سیاه خوب نیست . موم (پارافین) خاصیت آنگمی‌قیر را کم می‌کند ، هر چه مومقیر بیشتر باشد ، خاصیت آنگمی‌آن کمتر است . با کم شدن خاصیت آنگمی‌قیر ، کم کم رویه سیاه

 

حالت فنری خود را گم می‌کند و شکننده می‌شود . رویه سیاه در سرما جمع شده ، در آن تنش کششی پیدا می‌شود ، همین که این تنش از تاب کششی رویه آسفالتی یخ زده زیاد ترشود ، رویه می‌ترکد ، هر چه موم (پارافین) قیر نفتی کمتر باشد ، به قیر معدنی نزدیک تر و برای ساختن رویه سیاه بهتر است. نمیشود همه پارافین قیر نفتی را از ان گرفت زیرا ، بخشی از پارافین که بلوری است ، جدا می‌شود . اما آنچه غیر بلوری است جدا نمی‌شود و درقیر به حال محلول کولوئیدن می‌ماند .

به جز پارافین ، مایه قیر (آسفالتین) ، اکسیژن و روغن‌های معدنی هم در جنس قیر اثر دارند . خاکستر ، جنس قیر بازاری را نامرغوب می‌کند ، اما در قیر راه سازی مانند گرد سنگ است ، زیرا جنس خاکستر بیشتر سیلیس و اکسید آهن است که در قیر جانسین جسم‌های آلی شده اند .