دید کلی

     نفت به صورت خام یا فراورش نشده خیلی مفید نیست و به صورتی که از دل زمین بیرون آمده کاربرد چندانی ندارد. با اینکه نفت شیرین (با لزجت کم و نیز با گوگرد کم) به صورت تصفیه نشده در وسایل محرکه با قوه بخار به کار برده می‌شد، گازها و سایر محلول‌های سبک تر آن معمولاً داخل مخزن سوخت جمع شده و باعث بروز انفجار می‌گردید. غیر از مورد گفته شده برای استفاده از نفت برای تولید محصولات دیگر مانند پلاستیک، فوم‌ها و ... نفت خام به طور حتم باید پالایش گردد. فرآورده‌های سوختی نفتی در گستره وسیعی از کاربردها، سوخت کشتی، سوخت جت، بنزین و بسیاری دیگر موارد استفاده می‌شود.

پالایش به صورت قدیمی (تولید نفت شیرین)

     در دهه های آغازین کشف نفت، از آن فقط به عنوان انرژی جایگزین زغال سنگ استفاده می شد.

بنابراین کسی توجهی به ترکیب نفت خام یا حتی مشتقات احتمالی که می توان از آن به دست آورد نشان نمی داد. نفت خام حاصل از چاه دارای مواد نا خواسته از قبیل آب بسیار شور و جامداتی مانند شن،گوگرد و . . . و گازهای مختلف است. در آن سال ها پالایش تنها به منظور حذف موادی که ذکر شد انجام می گرفت.

     در روش قدیمی پالایش نفت، نفت خام پالایش نشده (قیر) را وارد مخزن مکعبی شکلی می کردند. ابتدا صبر    می کردند تا مواد جامد آن ته نشین گردند و سپس نفت خام (بدون ذرات جامد) را از آن مخزن جمع کرده و برای اطمینان بیشتر آن را از صافی رد می کردند. البته معلوم است که با این روش های ابتدایی و ساده نمی توان مواد جامد موجود در نفت را کاملاً جمع کرد اما علم آن زمان بیشتر از این مساعدت نمی نمود.سپس نفت خامی که از صافی عبور  داده بودند را به طور ملایم حرارت می دادند تا آب شور آن تبخیر شود. برای حذف نمکهای معدنی نیز نفت را با آب ولرم می شستند.