علم ژئوشیمی علم جدیدی است که در دهه اخیر وارد ایران شده است. قبلا کارهای اکتشافی ما محدود بود به علم ژئوفیزیک که هزینه های هنگفتی را بر پروژه های اکتشافی تحمیل می کرد، اما در چند سال اخیر از روش های ژئوشیمی نیز در مطالعات اکتشافی استفاده می شود که هزینه های اکتشاف و ریسک در اکتشاف را به شدت کاهش می دهد.
با توجه به این که نفت در لایه های چین خورده جمع می شود، با مطالعات ژئوفیزیکی می توان این لایه ها را پیدا کرد، اما مسئله اینجاست که هر لایه چین خورده ای حاوی نفت نیست. ولی با استفاده از روش

ولی با استفاده از روش های ژئوشیمی می توان میزان و نوع هیدروکربورهای موجود در نفتگیرها را مشخص  کرد و با استفاده از روش های ژئوشیمی سطحی که امروزه مورد توجه خاص قرار گرفته است، می توان حضور نفتگیرها در اعماق را پیش بینی کرد. با مطالعات ژئوشیمیایی و به کارگیری روش های مختلف آن می توان بر اساس ارزیابی توان هیدروکربورزایی سنگ های مادر منطقه مورد مطالعه و مدلسازی تاریخچه تدفین و حرارتی آن پیش بینی دقیق تری از حجم هیدروکربور و نوع آن در منطقه مورد مطالعه داشت.
در دهه های قبل از هر صد چاه حفاری ممکن بود ده تای آن به نفت برسد، ولی اکنون با به کارگیری روش های جدید، حفارها اعتماد بیشتری پیدا کرده اند و به راحتی به ذخایر نفتی دست می یابند. علم ژئوفیزیک و ژئوشیمی باید در کنار یکدیگر قرار بگیرند و با هم تلفیق شوند و تلفیق نتایج اینها اعتماد شما را برای بهره برداری از منابع افزایش می دهد.
اخیرا ماهواره ها هم با فرستادن امواج به سطح زمین و مشاهده واکنش از سوی منابع، به کمک علم های مربوط به کار اکتشاف آمده اند که در کاهش هزینه ها بسیار موثر بوده است. تلفیق این علوم درکنار هم زمان اکتشاف را بسیار محدود می کند.