به سنگ ها و مواد فسیلی باقیمانده از بقایای گیاهی و جانوری، سنگزیست یا بیولیت می گویند. بیولیت ها به دو گروه قابل سوختن و یا غیر قابل سوختن تقسیم می شوند.بیولیت های قابل سوختن را اصطلاحأ کاستو بیولیت یا سنگ های قابل اشتعال گویند. زغال سنگ در واقع از بیولیت های نوع قابل سوختن است. بیولیت ها شامل دو

گروه بقایای گیاهی و جانوری هستند. اندام های گیاهی در نهایت به تورب، بیتومین و زغال سنگ و اندام های جانوری به هیدرو کربورها، نفت، گاز و شیل نفتی تبدیل می شوند.رسوبات زغالدار ایران با نام گروه زغالدار شمشک و نای بند (سازندهای شمشک و نای بند) از دیدگاه زمانی از تریاس بالایی آغاز و تا ژوراسیک میانی ادامه دارد. محدوده ی گسترش این رسوبات، شمال و مرکز و غرب ایران را دربر می گیرد.

حوضه های زغالی ایران در دو بخش بزرگ زمین شناسی ایران یعنی البرز و ایران مرکزی گسترش دارند. این حوضه های زغالی، اغلب در محیط های زمین ساختیِ فعال و عمومأ ناودیسی تشکیل شده اند.
هدف از طرح حاضر بررسی و ارزیابی مالی واحد تولید  کنسانتره زغال سنگ با ظرفیت تولید 325 هزارتن در سال می باشد.